AMF Fundacja Nasza Droga

Rok 2019-2020
fundacyjny rok dotykania Wszechświata

Kamienie milowe naszej drogi...

Rok 2015 styczeń4

Wdzięczność jest pamięcią serca”

Już po raz kolejny ferie zimowe rozpoczęły się dla nas w Hodyszewie. Celem naszego pobytu była refleksja nad wdzięcznością. Rozpoczęliśmy od spotkania z pasjonatami muzyki ludowej jako formy wdzięczności wobec tradycji. Po burzy mózgów zaprezentowaliśmy interpretację  listu papieża Franciszka wdzięcznego  za świętą Teresę w Avila – patronkę wszystkich wędrujących  przez życie. Dyskutowaliśmy nad pięknymi literackimi cytatami i myślami o wdzięczności, a językiem filmu sami próbowaliśmy odkryć jej różne odcienie.  Nie zabrakło także przejawu wdzięczności, jakim jest szacunek dla drugiego człowieka okazywany przez codzienną uprzejmość i pamięć.

Co kryje się za pojęciem „wdzięczność”? Jak być wdzięcznym nie tylko za to, co dobre, ale też za to, co trudne, niekiedy niezrozumiałe? Łatwo jest dziękować za przyjaciół, ale jak poczuwać się do wdzięczności wobec tych, którzy są nam nieprzychylni? Na te i inne pytania próbowaliśmy odpowiedzieć podczas wielu dyskusji z p. prof. drem hab. Leszkiem Teuszem. Punktem wyjścia naszych dyskusji stała się książeczka Anselma Grüna „Szczęście wdzięczności” – prezent od państwa Formanowiczów na początek naszego zimowiska. Odnosiliśmy się także do Biblii oraz twórczości Anny Kamieńskiej, czy Jana Kochanowskiego. Były to swego rodzaju wieczory poezji, kiedy zasłuchani w kolejne fragmenty interpretowaliśmy je, a między nami unosiła się aura wciąż nie do końca odkrytego znaczenia wdzięczności.

Hodyszewo wpłynęło także na naszą pamięć o dziedzictwie narodowym – dzięki kapeli Niwińskich doceniliśmy urok muzyki i tańców tradycyjnych. Spędziliśmy czarowny wieczór bawiąc się przy akompaniamencie skrzypiec, bębenka  i harmonii dwurzędowej.

Każdego dnia mieliśmy warsztaty filmowe. Z pomocą p. Róży Wojta i p. Doroty Latour przeszliśmy przez kolejne etapy nagrywania filmów (od scenariusza aż do montażu), a zwieńczeniem naszej pracy był pokaz filmowy, na który zaprosiliśmy mieszkańców wsi. Hodyszewo wyłoniło się przed nami w swojej całej okazałości. Bohaterką filmu jednej z grup była p. Genowefa Mazur – 88-letnia poetka. P. Genowefa napisała ok. 500 wierszy, z czego niemal wszystkie zna na pamięć. Opowiadała o swoich przeżyciach w czasie wojny, ale była też sama doskonałym świadectwem wdzięczności.

W ramach zajęć nakręciliśmy także film dla siostry Dolores Hart. W zeszłym roku obejrzeliśmy dokument „Bóg to większy Elvis” i wzbudził on w nas duże zainteresowanie, czego owocem były wielogodzinne dyskusje i mnożące się pytania. W związku z tym napisaliśmy do siostry Dolores. Odpowiedź przyszła na naszą wigilię fundacyjną – siostra przysłała nam list i swoją książkę biograficzną z imienną dedykacją dla kilku stypendystów. Odpowiedzią na jej list jest nakręcony przez nas film w języku angielskim.

Naszym gościem był również p. Andrzej Tułowiecki, który wprowadził nas w tajniki savoir-vivru. W prosty sposób, z humorem przekazał nam zasady, które wzbogacą naszą kulturę osobistą.

W ostatni wieczór podczas mszy świętej w intencji naszego kolegi sp. Michała i podczas adoracji przy ikonie Świętej Rodziny  mogliśmy okazać wdzięczność Stwórcy.

Ten pobyt z pewnością utrwali się w pamięci naszych serc i będziemy go wspominać z prawdziwą wdzięcznością. Hodyszewo – do zobaczenia za rok!

Magdalena Kośnik