AMF Fundacja Nasza Droga

Rok 2019-2020
fundacyjny rok dotykania Wszechświata

Kamienie milowe naszej drogi...

Rok 2005 - listopad

Fundacja AMF w bieżącym roku szkolnym zajmuje się twórczością Papieża Jana Pawła II, toteż 18 listopada o godzinie 14.00 w Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika w Ostrowi Mazowieckiej p. dr Ewa Krawiecka wygłosiła referat, który rozpoczyna cały cykl spotkań na ten temat. Na sali obecni byli stypendyści oraz uczniowie tutejszych szkół gimnazjalnych i średnich, a także nauczyciele. Referentka w krótkim wstępie naznaczyła wpływ młodości Karola Wojtyły na Jego późniejsze dzieła. W dalszej części usłyszeliśmy o głównych wątkach poezji przyszłego Ojca Świętego i nawiązaniach do Biblii. Już w jednym ze swoich pierwszych wierszy zawarł On słowa: ,, NIE LĘKAJCIE SIĘ", które stały się w przyszłości mottem Jego pontyfikatu.
Poezja Karola Wojtyły jest trudna i wymagająca, ale dzięki takim spotkaniom można przybliżyć ją ludziom i zachęcić ich do sięgnięcia po te niezwykłe wiersze.
 
Ewelina Michalik i Justyna Miller

Relacja uczennicy Liceum ze spotkania
W piątek, 18 listopada w Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika gościła pani dr Ewa Krawiecka, która wygłosiła wykład na temat poezji Karola Wojtyły.
Spotkanie rozpoczął pan dyrektor krótkim powitaniem gości: pani dr Krawieckiej i pani Anny Formanowicz. Na początku pani Krawiecka wspomniała o projekcie zorganizowania interdyscyplinarnego konkursu poświęconemu Papieżowi Polakowi, którego wstępny temat brzmi: „Jan Paweł II szukający człowieka”. Finał planowany jest na 16 października przyszłego roku – Dzień Papieski.
Dopiero teraz, po tym, co wydarzyło się na wiosnę można w pełni zrozumieć poezję i dramaturgię Jana Pawła II, w tym młodzieńcze utwory. Mimo jednego i tego samego autora, inaczej patrzymy na dzieła Karola Wojtyły, a inaczej – Jana Pawła II. Był wielkim myślicielem, filozofem, etykiem. Niezwykłe były dzieje jego życia – od początku naznaczone cieniem. Wchodząc w młodość był sam – a mimo to zachował pogodę, radość życia, poczucie humoru – także w cierpieniu do samego końca. Był świetnym kolegą, zdolnym, wzorowym uczniem. Był też bardzo skromny. Kochał teatr, poezję, literaturę. Chciał być pisarzem, nauczycielem, aktorem, reżyserem. Jednak otrzymał powołanie do oddania się całkowicie na służbę człowiekowi.
Jego młodzieńcze utwory przesycone są manierą romantyczną, młodopolską. Wybucha wojna – kolejna tragedia w życiu młodego człowieka. W jednym z pierwszych dramatów „Jeremiasz” Karol Wojtyła stawiał trudne pytania, pisząc o Polsce, która jest potęgą duchową, ale jako społeczeństwo jest czymś małym i żałosnym(podobny pogląd prezentował Norwid). Karol Wojtyła prosił, by ojczyznę przyjmować jako obowiązek. Nie ukazywał człowieka takim, jakim jest, ale jakim ma szansę być. Od początku przejawiała się jego wielka miłość do słowa. Uważał, że w słowie jest wszystko, co może człowieka wyzwolić. Słowo winno wieść człowieka ku najpiękniejszemu i najlepszemu. Ku Bogu. Myśl zaś, symbol wolności, to jedyne, co człowiek ma bezcennego. W głębi poezji przyszłego Papieża jest przede wszystkim słowo i myśl.
Dla Jana Pawła II młodzież zawsze była ukochaną częścią Kościoła. Ale i do niej kierował najtrudniejsze pytania. Cały czas czegoś od nas wymagał. Od czytelnika – wielkiej wnikliwości i skupienia, także współpracy. Myślenie jest dla niego poszukiwaniem prawdy, bo tylko ona może wyzwolić. Od zawsze był też człowiekiem Biblii. Z niej czerpał mądrość. Jego słowo zrodziło w nas nadzieję na wolność. Wszędzie, gdzie kierował swoje słowo, ludzie się wyzwalali.
Najwyższymi wartościami były dla niego prawda i dobro. Mówił: nie lękajcie się. Idźcie pod prąd. Szukajcie źródła. Bez światła nie spełni się człowiek. Będzie pogrążony w mroku. Jan Paweł II był wielkim prorokiem. Stał na straży wiary, pokazywał drogę wyjścia z grzechu, odważnie głosił prawdy objawione, o pewnych rzeczach wiedział naprzód. Był tym, który światło odczytywał z człowieka. A skąd światło w nim? „Miłość wszystko mi wyjaśniła, wszystko mi rozwiązała. Dlatego uwielbiam tę miłość, gdziekolwiek by przebywała.”
Na koniec pani Krawiecka zaprosiła do udziału w niedzielnym spotkaniu z poezją Papieża w wykonaniu Joanny Szczepkowskiej.
Pani Anna Formanowicz w kilku słowach nakreśliła całoroczny program spotkań poświęconych Janowi Pawłowi II. Zaprosiła do budowanie jego pomnika w naszych sercach, pomnika, który będzie żył przez długie, długie lata.

Więc w mroku jest tyle światła
Ile życia w otwartej róży
Ile Boga zstępującego na brzegi duszy

Marta K.Krzyżanowska

WIECZÓR POEZJI
 
Poezja Karola Wojtyły, jak On sam, jest wyjątkowa. Mieliśmy okazję przekonać się o tym podczas wieczoru poezji naszego Drogiego Papieża w wykonaniu pani Joanny Szczepkowskiej w komorowskim kościele dnia 20 listopada. Występ poprzedziła Msza Święta, podczas której cykl wykładów o nauczaniu Ojca Świętego rozpoczął ks. dr Roman Tkacz.
Stypendyści co prawda nie recytowali utworów, jednak nie ograniczyli się tylko do słuchania. Dwanaście osób na zakończenie spektaklu podeszło z symbolicznymi światełkami do otwartej księgi – znaku pięknego życia Papieża.
Scenografia z małą, wiejską kapliczką wśród drzew, snop zboża przed ołtarzem, wiersze przeplatane pokazami filmów ukazujących piękno natury: krajobrazy, jeziora, łąki, pola, drogi, ptaki i zwierzęta oraz element łączący wszystkie obrazy: drewniany, przydrożny krzyż przypomniały widzom nasze małe ojczyzny, które tak kochał Ojciec Święty.
Zaprezentowana w ten sposób poezja Jana Pawła II – szczególnie Jego młodzieńcze utwory - zrobiła na nas ogromne wrażenie, a przede wszystkim sprawiła, że stała się lepiej zrozumiała, przede wszystkim dzięki interpretacji pani Joanny Szczepkowskiej.
oprac. Natalia Szydlik i Ewa Śladewska

 


W dniach 26 i 27 listopada w Infocentrum odbyły się warsztaty, które miały nam pomoć w wyborze szkoły wyższej, kierunku studiów, dalszej karierze. Przeprowadziły je trzy studentki psychologii: dwie Anie i Karolina. Poprzez różne ćwiczenia mogliśmy lepiej poznać samych siebie i nasze zdolności. I Tak w sobotę odkryliśmy wartości, którymi kierujemy się w codziennym życiu. W niedzielę dowiedzieliśmy się jaką każdy z nas posiada osobowość. Pozwoliło nam to wyodrębnić grupe zawodów, które możemy wykonywać w przyszłości i będzie nam to sprawiać wiele przyjemności. Na zajęciach tych poznaliśmy także zawody, na które będzie największe zapotrzebowanie w ciągu kilku najbliższych lat. Panie, prowadząc ciekawie warsztaty sprawiły, że ani na chwilę nie wdarła się nuda, ponieważ urozmaiciły je różnymi zabawami, którym zawsze towarzyszyło dużo śmiechu.
To spotkanie upewniło wiele osób co do wybranego kierunku studiów, zaś innym wskazało obszar zainteresowań, na którym powinni szukać wymarzonego zawodu.
oprac. Natalia Szydlik